Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2011/9692 K.2013/2270

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Balıkesir 2. Asliye Ceza Ceza Mahkemesinden verilen 14.10.2008 gün ve 2008/251 Esas, 2008/1120 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/1 maddesi gereğince belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, aynı maddenin 2. fıkrası gereğince 1. fıkranın (a), (b), (d) ve (e) bentlerinde belirtilen hakların kullanılmasının hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar ve (c) bendindeki hakları kendi alt soyu üzerinde kullanılmasının ise koşullu salıverilmeye kadar devam edeceğinin belirtilmemesi suretiyle infazda tereddüde yol açılması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiyle düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK.nın 53/1. maddesi gereğince hükmedilen hak yoksunluğu ile ilgili bölümün çıkarılarak bunun yerine “Sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine,