Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/12159 K.2012/12159

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Üsküdar 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05.12.2011 gün ve 2009/367 Esas, 2011/408 Karar sayılı re'sen de temyize tâbi hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan ... Kurumu (...) vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

20.12.1992 doğum tarihli olup suç tarihi itibarıyla 16 yaşı içinde bulunan mağdurenin Bakırköy 4. Çocuk Mahkemesinin 30.07.2009 günlü kararı ile ... yurdunda koruma altına alınıp mağdure 18 yaşını bitirdikten sonra 21.09.2011 tarihli oturumda ... ve vekilinin davaya katılmasına karar verildiği anlaşılmış ise de; 2828 sayılı Kanunun 22 ve 24. maddeleri uyarınca koruma kararının, sayılan istisnalar hariç çocuk reşit olana kadar devam edeceği, mağdurenin hüküm tarihi itibariyle 18 yaşını doldurduğunun anlaşılması karşısında, onu temsil ... sona eren Kurumun temyize ... bulunmadığından katılan ... Kurumu (...) vekilinin temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık müdafiin temyiz talebiyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca verilecek cezanın üst haddinin aynı Kanunun 49. maddesi gereğince 20 yıl hapis cezası olduğu, sanığın oluşa uygun olarak işlediği kabul edilen nitelikli cinsel istismar suçuna uyan 5237 sayılı TCK.nın 103/2, 103/3 ve 103/6. maddeleri uyarınca verilen ceza 15 yıl olup, aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca yapılacak indirimin bu miktar üzerinden yapılarak sonuçta 12 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçelerle TCK.nın 103/3. maddesini iki kez uygulamak suretiyle ve 103/6. maddeye göre belirlenen cezaya ilave yapılarak sonuçta fazla cezaya hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki "Sanığa verilen 15 yıl hapis cezasına TCK.nın 103/3. maddesince ilave olunan ceza da eklenmek sureti ile sanığın 19 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,