Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/12352 K.2013/3887

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.03.2011 gün ve 2007/408 Esas, 2011/65 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Oluş ve kabule göre, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ...'e mağdureyi kaçırmak için ... ile babası sanık ...'in yaptıkları plan uyarınca ...'in kiraladığı otomobilin direksiyon ve ön koltuğunda kimlikleri belirlenemeyen iki şahısla birlikte arka koltukta oturan sanık ...'in bu araçla hareket ettikleri, ...'in mağdureyi evi civarında takibe alıp, babası sanık ... ile anlaştıkları üzere mağdurenin, kaçırılmasına elverişli bir noktaya geldiğinde telefonla babası sanık ...'e durumu bildirdiği,

...'in talimatıyla aracın bu noktaya gelip direksiyondaki ve onun yanındaki iki şahsın birdenbire arabadan inip, mağdureye hücum ederek onu tutup zorla otomobilin içine çektikleri, bu sırada direnen mağdurenin çantasından çıkardığı bir spreyi kendisini kaçırmaya kalkışan kişilerin yüzüne doğru sıkması üzerine panikleyen bu şahısların, oraya geldikleri ve içerisinde sanık ...'in beklemekte olduğu arabaya binerek, hep birlikte kaçtıkları anlaşılmış bulunması karşısında, sanık ...'in sabit olan eylemi suç işleme kararını birlikte verip, bu suçu işleme kararının icrası kapsamında gerekli fiilleri yerine getirerek,

mağdureyi zorla kaçırmaya teşebbüs suçuna doğrudan fail olarak katıldığı anlaşıldığı halde, hakkında TCK.nın 109/2. maddesi yerine, 109/l. maddesi ile ceza tayini ve hüküm fıkrasında, uygulama yeri bulunmadığı halde TCK.nın 39/2-c maddesinden söz edilmesi suretiyle hüküm kurulması,