Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/13061 K.2014/9543

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanları, sanıkla komşu olmaları, daha önceden de birbirlerini tanımaları ve çok kez karşılıklı konuşmaları, olayın hemen intikali, yapılan olay yeri incelemesi, olay tarihinde evine giren sanığın kendisine sarılarak ağzını kapatması ve dört-beş kez mağdureye hitaben "S. sus" şeklinde seslenmesi mağdurenin de sanığı sesinden tereddütsüz şekilde tanıması üzerine "F.yapma" şeklindeki beyanı, olayı intikal ettirirken sanığın ismini vermesi ve tanık muhtara da kendisine sanığın saldırdığını bildirmesi birlikte değerlendirildiğinde, mağdurenin uzun süredir tanıdığı ve komşusu olan,

olay sırasında mücadele ettiği sanığı sesinden tanımasının hayatın olan akışına uygun olması karşısında, sanığın, kocası hayvan satmak için köyden ayrılan mağdurenin evine girerek atılı suçları işlediğinin subut bulduğu ve sanığın eylemlerinin TCK.nın 116/4 ve 102/1, 5. maddelerini oluşturduğunun ve karar tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken yazılı gerekçe ile beraat hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.09.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları yüzyüzelik ilkesi gereği inceleyip, irdeleyen ve iddiaların reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati karşısında mahkemece verilen beraat hükümlerinin onanması gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz