Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/13332 K.2013/6176

Kötü muamele suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair ... 3. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 28.09.2011 gün ve 2010/1637 Esas, 2011/1680 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 232. maddesinde düzenlenen aile bireylerine kötü muamele suçu; yaralama, hakaret ve tehdit gibi kanunun başka maddelerinde açıkça düzenlenmiş suçlar dışında aile bireylerine karşı işlenen eylemleri (çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma gibi) kapsamaktadır.

Somut olayda, soruşturma aşamasında mağdure Şefika'nın dövüldüğünden bahsetmediği, tanık ...'ın sanığın mağdureyi bağırdığını duyduğunu, yanlarına gittiğinde odada oturduklarını gördüğünü, tanık Reşat 'ın sanığın mağdureyi darp ettiğini gördüğünü beyan ettikleri, mağdur ve tanıkların kovuşturma aşamasında ise sanığın mağduru sürekli dövdüğüne ilişkin yer, zaman ve ayrıntı vermeyen genel ifadelerde bulundukları anlaşılmakla, çelişkilerin giderilerek olay tarihinde sanığın mağdureyi kasten yaraladığının sübutu halinde 5237 sayılı TCK.nın 86/2, 3-a maddesine uygun eşe karşı kasten yaralama suçunu oluşturacağı gözetilmeden,

eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,