Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/15778 K.2013/9695

Irza geçme suçundan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; ırza geçmeye teşebbüs suçundan mahkûmiyetine dair Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.06.2011 gün ve 2010/192 Esas, 2011/66 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Irza geçmeye teşebbüs suçunu işleyen sanık hakkında 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi gereğince suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK maddeleri karşılaştırılırken 765 sayılı TCK.nın 61. maddesinin tatbikinde azami had olan 2/3 oranında indirim yapıldığı halde buna karşılık gelen 5237 sayılı TCK.nın 35/2. maddesi uyarınca azami oran olan 3/4 nispetinde indirim yapılması ve buna göre de lehe Kanun olan 5237 sayılı TCK.nın 102/2-3a, 35/2. maddelerine göre hüküm kurulması gerekirken orantılılık ilkesine aykırı şekilde TCK.nın 35/2. maddesi gereğince 2/3 oranında indirim yapılıp buna göre 765 sayılı TCK.nın lehe olduğu kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle lehe kanunun tespitinde yanılgıya düşülmesi,