Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/1959 K.2012/2843

Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçlarından sanık ... ve reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık...'nın yapılan yargılamaları sonunda; sanıkların üzerlerine atılı reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan beraatlerine, sanık ...'ın reşit olmayan mağdureyle rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan mahkûmiyetine dair Ilgaz Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 22.12.2005 gün ve 2005/59 Esas, 2005/111 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili ve Üst Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan,

dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi.

Sanıklar haklarında verilen 27.01.2004 gün ve 2003/20 Esas, 2004/11 sayılı Kararın, sanık ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından bu sanık lehine temyiz edildiği, diğer sanık... hakkında verilen hükmün ise temyiz edilmeksizin kesinleştiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nın yürürlüğe girmesi nedeniyle dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca iadesi sonrasında duruşma açılarak yargılamaya dahil edilen sanık... hakkında yeniden kurulan hüküm yok hükmünde olduğundan katılanlar vekilinin sanık Niyazi'ye ilişkin temyiz talebi ile Üst Cumhuriyet Savcısı da sanığın lehine olarak temyizinden vazgeçtiğinden,

Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi gereğince reddiyle, temyiz incelemesinin katılan vekilinin sanık ... hakkında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: Sanık ...'a yüklenen reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık aslî ve ilave ../.. zamanaşımına tâbi olduğu,