KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2012/2840 E., 2014/1387 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2014
- Tebliğname No
- 8 - 2010/113024
- Mahkemesi
- Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 05.11.2009
- Numarası
- 2009/684 Esas, 2009/715 Karar
- Suç
- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Oluş ve kabule göre, tanık F. D. ile mağdur Narin'in evde yalnız bulundukları sırada müşteki Ayşe ile konuşmak isteyen sanığın kendisini polis olarak tanıtarak tanık F. D. kapıyı açmasını sağladığı ve elinde bıçak olduğu halde eve girdiği, isteği üzerine tanığın, ablası olan müşteki Ayşe'yi aradığı, sanığın müştekiye “gelmezsen buradaki çocuklar ölür" dedikten sonra 5 yaşındaki mağdure Narin'i yanına alarak zorla götürmesi şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cebir ve tehditle işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK.nın 109/2. maddesi yerine, 109/1. maddesinden hüküm kurulması,
Kabule göre de; “Sanığın daha önceden sabıkasız oluşu göz önüne alındığında bir daha suç işlemeyeceği hususunda kanaat geldiğinden” gerekçesiyle TCK.nın 51. maddesi uygulanmak suretiyle mahkûmiyet hükmü ertelenmesine rağmen, CMK.nın 231/6. maddelerinde aranan koşullar yöntemine göre irdelenip
değerlendirilmeden "müştekilerin şikâyetçi olmaları nedeniyle cezanın caydırıcılık özelliği de göz önüne alınarak" biçimdeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi ve ertelemeye yer olup olmadığının hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumundan sonra değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2012/2840, K. 2014/1387, 10 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama