Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/3591 K.2012/5291

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (2 kez) ve atılı diğer suçtan (2 kez) mahkûmiyetine dair Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 09.09.2011 gün ve 2009/283 Esas, 2011/269 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ile katılan mağdurlar vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Hükmedilen ceza miktarları nazara alınarak sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi gereğince reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurların samimi anlatımları, özellikle yaşı diğer mağdurdan daha büyük olan mağdur ...'ın teferruatlı beyanı ile tüm dosya içeriğinden sanığın her iki suçu aynı suç işleme kararı kapsamında değişik tarihlerde dükkanına gelen mağdurları tehdit edip cebir de kullanmak suretiyle işlediği anlaşıldığı halde, hakkında TCK.nın 103/1. maddesi gereğince belirlenen temel ceza üzerinden aynı Kanunun 103/4. maddesine göre artırım yapılmaması ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından tayin edilen cezaların TCK.nın 43. maddesiyle artırılmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Kovuşturma safhasında mağdurlarla ilgili olarak Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Koruma Biriminde görevli heyet tarafından düzenlenen 12.08.2009 günlü, 1841-1842 sayılı raporlarda söz konusu olay nedeniyle her iki mağdurun ruh sağlıklarının olumsuz şekilde etkilenip post travmatik stres bozukluğu tanısı konularak tedavi altına alındıklarının bildirilmesi karşısında, mağdurların ruh sağlıklarının olaylar sonucunda bozulup bozulmadığı hususunda, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu yada Adli Tıp Kurumu Kanununun 7,

23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alındıktan sonra, TCK.nın 103/6. maddesinin tatbikine gerek olup olmadığına karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,