Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/489 K.2013/12389

Nitelikli cinsel saldırı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; eylemin nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkûmiyetine dair Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.12.2009 gün ve 2005/410 Esas,

2009/424 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Mağdurenin soruşturma aşamasında alınan samimi ve istikrarlı beyanlarından ve olaydan hemen sonra alınan cinsel saldırı raporu içeriğinden sanığın mağdureye yönelik nitelikli cinsel saldırı eylemini tamamladığı, nitelikli cinsel saldırı suçunda tam duhulün gerekli olmayıp, kısmi duhul halinde dahi suçun tamamlandığının kabulü gerektiği gözetilmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanması,

kabule göre de eylemin geldiği aşamaya nazaran teşebbüs hükümleri uygulanırken daha az bir orandan indirim yapılması gerekirken sanık lehine en üst orandan ceza indirimi yapılmak suretiyle TCK.nın 3/1. maddesine muhalefet edilmesi suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından,

doğru uygulama yapılmış olsaydı sonuç hapis cezası 2 yıldan fazla olacağından Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 04.03.2008 gün ve 2008/6-47, 2008/43 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı gibi yanılgılı uygulama nedeniyle bir kez daha atıfet sağlanamayacağı nazara alınarak yetersiz gerekçe hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının reddine karar verilmesi yasal olarak sanık hakkında CMK.nın 231. maddesinin uygulanması mümkün bulunmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.