Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/492 K.2013/11896

Fuhuş suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bakırköy 7. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 31.12.2009 gün ve 2006/752 Esas, 2009/961 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek, gereği düşünüldü:

Fuhuş suçundan mağdure sayısınca hüküm kurulması gerekirken, sanığın eylemleri nedeniyle bir kez cezalandırılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mükerrir olan sanık hakkında TCK.nın 58/7. maddesi gereği "mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin süresi de belirlenerek infaz yetkisinin kısıtlanması, ayrıca TCK.nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendindeki "velâyet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece kendi alt soyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, alt soyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar süreceği gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümde yer alan tekerrür uygulamasında denetim süresi belirlenmesine ilişkin bölüm ile TCK.nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölüm hükümden çıkartılarak, yerlerine “Sanık hakkında TCK.nın53/1. maddesinde öngörülen yasal hakları kullanmaktan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına,