KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2012/5146 E., 2014/3190 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Mart 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Fuhuş
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
TCK.nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluğuna hükmedilmemesi, bu husus hapis cezasının kanuni sonucu olup infaz aşamasında gözetileceğinden ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası olduğu halde hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
TCK.nın 227/2. maddesi gereğince hapis cezasının yanında 5 gün karşılığı adli para cezası tayin edildikten sonra, takdiri indirimin bunun üzerinden yapılıp sonuç gün karşılığı adli para cezasının TCK.nın 52/2. maddesi gereğince paraya çevrilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken TCK.nın 62. maddesinin tatbikinden önce 5 gün karşılığı adli para cezasının TCK.nın 52/1-2. maddesi uyarınca günlüğü 20 TL den hesap edilerek 100 TL adli para cezasına dönüştürülmesi ve 100 TL adli para cezası üzerinden TCK.nın 62. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
-2-
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan, "..... ve 5237 sayılı TCK.nın 52/1-2. maddeleri delaleti ile takdiren 5 gün adli para cezasına tekabül eden 5x20=100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ve "...ve 83 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibarelerinin hükümden çıkartılarak,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2012/5146, K. 2014/3190, 12 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama