Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/5624 K.2013/2610

Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan sanık ...'un yapılan yargılaması sonunda; açılan kamu davasının şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşmesine dair Uşak 1. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 16.10.2009 gün ve 2008/959 Esas, 2009/769 Karar sayılı hüküm ve 02.11.2009 gün ve aynı sayılı temyiz isteminin reddine dair Ek Kararın Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

1412 sayılı CMUK.nın 305/1. maddesinde; “Ceza Mahkemelerinden verilen hükümler temyiz olunabilir.” ve CMK.nın 223/1. maddesinde; ''Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, mahkûmiyet, güvenlik tedbirine hükmedilmesi, davanın reddi ve düşmesi kararı, hükümdür.'' şeklindeki düzenlemeler karşısında sanık hakkında şikâyetten vazgeçme nedeniyle verilen düşme kararının temyiz kabiliyeti bulunduğundan, 02.11.2009 tarihli temyiz talebinin reddine dair Ek Kararın kaldırılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde kayden 06.09.1994 doğumlu olup suç tarihinde 15 yaşını bitirmeyen mağdureyi rızasıyla kaçırarak 8 gün boyunca dedesinin evinde tuttuğunun ileri sürülmesi karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nın 109/1. maddesinde tanımlanan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturup oluşturmadığının, bu husustaki delillerin tayin ve takdiri ile davaya bakmanın üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu nazara alınarak 5235 sayılı Kanunun 11 ve CMK.nın 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Kabule göre de,

Dava konusu suçta korunan hukukî yarar velinin aile hukukundan kaynaklanan velâyet hakkı ile ilgili bulunup, çocuğun velisi olan müşteki Hüsamettin'in 16.10.2009 tarihli celsede sanıktan şikâyetçi olduğu gözetilmeden mağdure ...'nin şikâyetinden vazgeçtiği gerekçesiyle düşme kararı verilmesi,