Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/7875 K.2014/6706

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan şikâyet hakkının anne ve babaya ait olduğu ve TCK.nın 234/3. maddesinde düzenlenen suçun mağduru kaçırılan ya da alıkonulan çocuğun kanuni temsilcisi olduğundan ve bunların da bir temyizinin bulunmadığı anlaşılmakla, mağdure zorunlu vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Her ne kadar iddianamede sevk maddesi olarak TCK.nın 102/2-5. maddeleri gösterilmiş ise de, açıkça iddianamede dosya kapsamına uygun olarak TCK.nın 103/2. maddesinde düzenlenen çocuğun nitelikli cinsel istismarından anlatımın bulunduğu, sanığın mağdure ile rızasıyla cinsel ilişkide bulunduğunu ikrar ettiği, mağdurenin ise ilk ilişkinin zora dayalı sonraki ilişkilerinin ise rızaya dayalı olduğunu belirttiği, zora dayalı bir ilişki gerçekleştirdiğine dair mağdurenin soyut iddiasından başka delil bulunmadığı, oluşa göre sanığın 16 yaş içinde bulunan mağdure ile birden fazla kez cinsel ilişkiye girdiği sabit olmakla, ek savunma hakkı verilerek sanığın TCK.nın 104/1 ve 43. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi yerine yazılı şekilde beraatine hükmolunması,