Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/8922 K.2014/3860

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık İ.. D.. müdafiin 16.12.2010 günü tefhim edilen hükmü, CMUK.nın 310. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen ve tefhimden başlayan bir haftalık süreden sonra 14.04.2010 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık İlkay müdafiin süresinden sonra gerçekleşen temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanıklar Erdin, Ergut ve Ayhan müdafilerinin temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdur Mustafa’nın, beraat eden sanıklardan Nurşen’in olay tarihinde resmi nikâhlı eşi olduğu halde evi terk ederek İstanbul ilinde tanık Arzu ile yaşamaya başladığı, mağdurun annesi tanık Nebahat’ın sanığın evi terk etmesi nedeniyle eşi ve çocuklarının ekonomik sıkıntı içerisinde olduklarını ve kendisinin yanında yaşadıklarını beyan ettiği, yine mağdurun kardeşi olan tanık Şenel’in tüm ailenin mağdurun Samsun’a dönmesi için iknaya çalıştıklarını, ancak mağdurun kabul etmediğini beyan etmesi karşısında, akraba ve aile yakını sanıkların mağdurun ailesine dönmesi için iknaya çalıştıkları, mağdurun evine dönmek istememesi üzerine,

anılan olayların meydana geldiği anlaşılmakla, sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,