Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/9160 K.2013/3587

Cinsel taciz suçundan sanık ...' in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Eskişehir 3. Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 22.03.2011 gün ve 2011/106 Esas, 2011/270 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın ...'tan cinsel amaçla katılana farklı tarihlerde birden fazla mesaj gönderdiği halde, cezasının TCK.nın 43. maddesi uyarınca arttırılmaması aleyhe temyiz olmadığından, suç tarihinin karar başlığında gün ve ay hanesinin yazılmaması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edildiğinden bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun yalnız kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar sürmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilerek 53/3. maddesine aykırılık yapılması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak hükümde yer alan TCK.nın 53/1. maddesinin (c) bendine belirtilen hakları koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına ilişkin kısmın hükümden çıkartılarak,