Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/9265 K.2014/7240

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

CMK.nın 260/1. maddesine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, duruşma aşamasında dinlenmeyen mağdur S..

L..'nin kolluk aşamasında sanıktan şikâyetçi olduğu, CMK.nın 234. maddesi uyarınca mağdura atanan zorunlu vekilin de mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, mağdurun katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı anlaşılmakla, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdur S..

L..'nin davaya katılmasına, zorunlu vekili Av. S.. G..'in katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilmekle yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk müdafiin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyiz isteminde hukuki yararı bulunmadığından; basit yaralama suçundan verilen iki bin TL para cezasına dair mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin ise Anayasa Mahkemesinin, 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan

23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 Karar sayılı, iki bin liraya kadar (iki bin dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı Kanunlar ile değişik (1) numaralı bendinin Anayasa'ya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere,

hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği bu itibarla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince cezanın miktarına göre kesin olan mahkûmiyet hükmünün temyiz kabiliyeti bulunmadığından, 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükmünün katılan vekilinin temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü: