Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2012/9381 K.2014/6582

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ...'ın, yokluğunda verilen karar kendisine tebliğ edildiği halde, hükmü temyiz etmediği anlaşılmakla, incelemenin sanıklar ...,..., ..., ..., ...'in kendileri haklarında kurulan hükme yönelik temyizleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., ... ve ...haklarında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamı bulunan sanık ... hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ... ve... haklarında kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Mağdurenin aşamalardaki tutarlı anlatımlarında, diğer sanıklar tarafından zorla kaçırıldığını sanık ...'ın ablası ve eniştesi olan sanıklar ... ve ...'a söyleyerek onlardan yardım istemesine rağmen kendisini evlerinde saklamaya devam ettiklerini söylemesi, mağdurenin bu sanıklar tarafından Cumhuriyet Savcılığına götürülmüş olması, olayın gerçekleşme biçimi ve tüm dosya içeriğine göre, sanıkların eyleminin TCK.nın 109. maddesinin 2, 3-b ve 5. fıkralarında düzenlenen cebir ve tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna yardım etme niteliğinde olduğu gözetilmeyerek, yazılı şekilde anılan maddenin 1. fıkrası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Kabule göre;

Mahkemece, nüfus kaydına göre 01.08.1987 doğumlu olup, suç tarihinde 20 yaşı içerisinde bulunan mağdurenin sanıklar ... ve...'a diğer sanıklar tarafından zorla kaçırıldığını söylemediği, birlikte piknik alanına gittiklerinde yardım isteme olanağı varken istemediği ve cebir, tehdit ve hile olmaksızın evlerinde iki gün kaldığının kabul edilmesi karşısında, TCK.nın 26. maddesi hükmü gözetilerek sanıkların beraatlerine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine hükmolunması,