Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/11412 K.2014/6382

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; sanığın, başka bir dosyada aleyhinde tanıklık yapan mağdureyi olay tarihinde 19.30 sıralarında temyiz dışı... ve ... ile birlikte cebir kullanarak...'nın kullandığı araca bindirdikleri, hareket ettikten bir süre sonra araca ... ve ...'nin bindiği,

akabinde mağdureyi sanığın evine götürdükleri, burada 23.00 sıralarına kadar mağdureyi tutarak tanıklık yaptığı daha önceki olaya ilişkin olarak sorguladıkları ve mağdureden ertesi gün savcılığa başvurarak tanıklık yaptığı olayla ilgili olarak yeniden beyanda bulunmasını istedikleri, mağdurenin de bunu kabul etmesi üzerine mağdureyi serbet bıraktıkları olayda esas amacın mağdurenin savcılığa başvurarak tanıklık yaptığı olaya ilişkin beyanını değiştirmesi hususunda mağdureyi ikna etmek olduğu, gerçekleşen eylem nedeniyle duyulan pişmanlıktan dolayı mağdurenin serbet bırakılmadığı,

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 05.06.2012 gün 2011/6-419 Esas, 2012/216 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, istenen amaca ulaşılmasından sonra serbest bırakılması halinde, ayrıca eylemden dolayı pişmanlık duyduklarını gösterir bir kanıtın da bulunmaması karşısında, sanık hakkında TCK.nın “etkin pişmanlık” başlığı altında düzenlenen 110. maddesinin uygulanmasının kanunun ruhu ve amacına, suçla korunan hukuki değerlere, adalet ve hakkaniyet kurallarına da uygun düşmeyeceği,

bu itibarla TCK.nın 110.maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı halde TCK.nın 110. maddesinin uygulanması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.