KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2013/2219 E., 2015/6208 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Çocuğun basit cinsel istismarı
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdureye baro tarafından zorunlu olarak atanan vekil için ödenen ücretin hükmün ilgili fıkrasında yargılama giderine dahil edilerek tahsiline hükmedilmesine karşın, bu ücretin ayrıca farklı bir bentte yeniden sanıktan tahsiline karar verilerek yargılama giderinde fazlaya hükmolunması,
5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun salıvermeye kadar uygulanacağı alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,
Kanuna aykırı sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak yerine ''Sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2013/2219, K. 2015/6208, 7 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama