Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/2374 K.2013/2276

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Ürgüp Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 26.07.2007 gün ve 2006/212 Esas, 2007/219 Karar sayılı hükümlerin sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 26.12.2012 gün ve 2011/14568 Esas, 2012/13710 sayılı bozma Kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2013 gün ve 5-2007/266541 sayılı itirazname ile 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelendi;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 26.12.2012 gün ve 2011/14568 Esas, 2012/13710 sayılı Kararının, 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA, karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar hakkında güvenlik tedbirine hükmolunurken kazanılmış hak teşkil etmeyen ve hükmün doğal sonucu olan 5237 sayılı TCK.nın 53/1-(a), (b), (c), (d), (e) maddesinde yer alan hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği halde, sadece TCK.nın 53/1-b-d maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek hükümlerin CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak hükümlerde yer alan 5237 sayılı TCK.nın 53. maddesinin uygulamasına ilişkin bölüm hükümlerden çıkartılarak,