Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/3034 K.2014/14780

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanıklar ... ve ...hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre, kesin nitelikte olan hükümlerin 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince temyizleri mümkün bulunmadığından, temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5271 sayılı CMK.nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar aynı Kanunun 231/12. maddesine göre, itirazı kâbil olup temyiz yeteneği bulunmadığından,

CMK.nın 264. maddesi gözetilerek sanığın temyiz isteminin itiraz niteliğinde kabulü ile mahallinde itiraz merciince bir karar verileceğinden, incelemenin sanıklar hakkında basit cinsel saldırı suçundan verilen hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında mağdureler ...., ... ve ...'ya cinsel içerikli sözler söyleyerek laf attıkları iddiasıyla Elmadağ Sulh Ceza Mahkemesine dava açıldığı, mahkemenin 28.03.2011 tarihinde, mağdureler ... ve ....'nin soruşturmada sanıkların kendilerini elle dokunarak ve kucaklayarak taciz ettiklerini beyan etmeleri ve diğer mağdure ...'nın da bu beyanları doğrulaması karşısında, sanıkların mağdureler ... ve ....'ye yönelik eylemlerinin TCK.nın 102/1. maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğundan bahisle görevsizlik kararı vererek dosyayı Asliye Ceza Mahkemesine gönderdiği,

bu mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanıkların hangi mağdureye karşı gerçekleştirdikleri açıklanmayan basit cinsel saldırı suçundan dolayı TCK.nın 102/1. maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesine karşılık gerekçeli kararda sanıkların mağdurelere fiziksel temasta bulunmaksızın laf atmak suretiyle müsnet suçu işledikleri kabul edilerek karar verilmesi suretiyle hükümde çelişkiye düşülmesi,