Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/3083 K.2014/12398

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Uygulamaya göre de;

Mağdureye ait onaylı nüfus kayıt örneğinin getirtilmemesi,

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 103/1 ve 103/6. maddeleri gereğince hükmedilen 15 yıl hapis cezasından aynı Kanunun 31/2. madde uyarınca indirim yapılırken aynı maddede öngörülen verilecek hapis cezasının sonuç itibarıyla 7 yıldan fazla olamayacağı hükmüne aykırı olarak sanık hakkında 7 yıl 6 ay hapis cezası belirlenmesi ve bu ceza üzerinden aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca indirim yapılarak, hapis cezasının 5 yıl 10 ay yerine 6 yıl 3 ay olarak fazla belirlenmesi,