Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/3180 K.2014/12911

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinde yoksun kılma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca itirazı kâbil kararlardan olup temyizi mümkün olmadığı sanık müdafiin temyizi TCK.nın 264. maddesi uyarınca itiraz olarak kabul edilerek merciince değerlendirilmesi mümkün olduğundan, incelemenin, diğer suçlardan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinde yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen hükmün incelenmesine gelince;

Mağdure ... ile duygusal ilişki yaşayan sanık ...’'ın gönüllü olarak ailelerinin yanından üç kez kaçıp akrabalarının yanında kaldıkları, her seferinde ailelerinin baskısıyla geriye döndükleri ve son kaçışlarında ailelerinin beraber yaşamalarına izin verilmesi koşuluyla döndüklerinin anlaşıldığı, mağdurenin babası sanık ...’ın ve sanık ...'ın babası sanık ...’nin çocuklarının sürekli beraber kaçmaları neticesinde başlarına daha vahim bir olay gelebileceği endişesi ile çocuklarının bu durumlarını örf adet, toplumsal konumları ve eğitim durumları nedeniyle kabullenmek zorunda kaldıklarının tüm dosya kapsamından anlaşıldığı olayda;

sanıkların suç kastıyla hareket ettiklerine dair şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 170’inci maddesinin ikinci fıkrasının (h) ve (j) bentlerine göre;

''h) Yüklenen suç ve uygulanması gereken kanun maddeleri,''

''j) Suçun delilleri,''

Dördüncü ve altıncı fıkralarına göre;

''(4) İddianamede, yüklenen suçu oluşturan olaylar, mevcut delillerle ilişkilendirilerek açıklanır.''

''(6) İddianamenin sonuç kısmında, işlenen suç dolayısıyla ilgili kanunda öngörülen ceza ve güvenlik tedbirlerinden hangilerine hükmedilmesinin istendiği; suçun tüzel kişinin faaliyeti çerçevesinde işlenmesi halinde, ilgili tüzel kişi hakkında uygulanabilecek olan güvenlik tedbiri açıkça belirtilir.''

225. maddesine göre; “(1) Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.

(2) Mahkeme, fiilin nitelendirilmesinde iddia ve savunmalarla bağlı değildir“

5237 sayılı TCK.nın 43/1. maddesinde düzenlenen zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için; aynı suçun değişik zamanlarda birden fazla işlenmesi, işlenen suçların mağdurlarının aynı kişi olması ve bu suçların aynı suç işleme kararı altında işlenmiş olması gerekir.

Zincirleme suç halinde; ortada bir suç değil, birden fazla suç mevcuttur. Bu sebeple zincirleme suçta aslında suç çokluğu söz konusu olup, fail hakkında zincirleme suç kapsamında kalan her bir suç için kamu davasının açılması gerektiği, dosya kapsamına göre ise, sanığın zincirleme suç kapsamında kalan suçlardan sadece birisi hakkında iddianame düzenlenerek dava açıldığı halde, kamu davası açılmayan eylemleri hakkında ek savunma hakkı verilip hüküm kurulmak suretiyle iddianamede açıklanmayan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması dolayısıyla davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek