Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/3212 K.2014/13697

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi; Hükmedilen ceza miktarları nazara alınarak sanıklar müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Suç tarihinden önceki dönemde hakkında müsnet suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip, temyize gelmeyen sanıklardan Aziz'in 56.000 Amerikan doları alacaklı olduğu mağdur Hamza'nın borcunu ödememesi nedeniyle olay gecesi Hamza'nın, iş ortağı olan mağdur İbrahim'le birlikte anılan konuda görüşüp uzlaşmak için lokantada buluştuğu ve tarafların anlaşamaması üzerine ayrılan Aziz'in yönlendirmesiyle sanıklar Ramazan, Osman ile Hüseyin'in mağdurların bulunduğu aracın arka koltuğuna binmesinden sonra Ramazan'ın bıçakla tehdit edip, öndeki Abdullah'ın kullandığı aracı takip etmesini istediği,

İbrahim'in aracıyla takibe geçmesinin ardından bir yerde durdurulan araçtan indirilen Hamza'nın, Abdullah'ın idaresindeki 34..... plakalı araçla götürüldüğü yerde alıkonulup, herhangi bir zarar verilmeksizin evinin yakınında bırakıldığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, adları geçen sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı eylemlerine uyan TCK.nın 109/2-3a-3b. maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK.nın 109/1-3a-3b. maddesi ile hüküm kurulması,

Uygulamaya göre de;

Mahkemece, atılı suçtan kurulan mahkûmiyet hükümleriyle ilgili olarak sanıklar haklarında TCK.nın 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiş ise de, sanık Osman hakkında Gaziosmanpaşa 2. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 13.05.2008 gün ve 2007/750 Esas, 2008/556 Karar sayılı ilamla kasten yaralama suçundan dolayı TCK.nın 86/2. maddesindeki adli para cezası tercih edilip neticeten hükmedilen 2.000 TL adli para cezasının 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesine göre kesin olup,

tekerrüre esas olmadığı ve diğer sanık Ramazan hakkında Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.05.2006 gün ve 2006/55 Esas, 2006/191 Karar sayılı ilamı ile 2313 sayılı Kanuna muhalefet suçundan tayin edilen 10 ay hapis cezasının ise TCK.nın 51/1. maddesi gereğince ertelenip 1 yıl deneme süresi öngörüldüğü ve 16.05.2006 tarihinde kesinleşen kararda yer alan denetim süresinin 16.05.2007'de bitiminden itibaren başlayan aynı Kanunun 58/2b maddesindeki 3 yıllık sürenin 16.05.2010'da sona ermesine mukabil iş bu dosyaya konu suç tarihinin 06.02.2011 olması nedeniyle tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden,

sanıklar haklarında koşulları oluşmadığı halde TCK.nın 58. maddesinin tatbik edilmesi,