Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2013/3283 K.2014/37054

Yerel mahkeme, davanın reddine karar vermiştir. Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; Müvekkilinin davalı işyerinde 23/03/2005 tarihinde çalışmaya başladığının şoför olarak çalışan müvekkilinin 31/07/2010 tarihinde sözleşmesinin haklı bir gerekçe olmaksızın feshedildiğini, müvekkilini her gün işe başladığını ara dinlenmesi yapmaksızın gece yarılarına kadar çalıştığını bu şekilde haftanın 7 günü çalıştığını, müvekkiline yıllık izin gibi yasal haklarını kullanmadığını, ayrıca 5 yıllık maaşını almadığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları, fazla mesai, yıllık izin, ücret alacağı ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının kendi işçisi olmadığını, aralarında Ortaklık sözleşmesi olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece taraflar arasındaki ilişki “ortaklık” olarak nitelendirilmiş ise de; davacının davalı şirkete ait araçta şoför olarak çalıştığı, SGK kaydının yapıldığı, taraflar arasında imzalanan 23/03/2005 tarihli “ortaklık sözleşmesi” başlıklı belgenin bir bütün olarak değerlendirildiğinde ortaklık sözleşmesine değil hizmet akdine ilişkin olduğu, davacının davalıya bağımlı olup, ücret karşılığı şoför olarak çalıştığı, buna göre taraflar arasında hizmet akdi bulunduğu anlaşıldığından, davanın esasına girilerek sonuca gidilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle davanın reddi hatalıdır.

F) Sonuç: