Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/3973 K.2013/8120

Hürriyeti tahdit suçundan (6'şar kez) sanıklar ... ve ...’nin, hürriyeti tahdit (6 kez), yağma ve nası ızrar suçlarından sanık ...’nin yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ... ve ...’ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (6'şar kez) mahkûmiyetlerine, sanık ...’in atılı suçlardan beraatine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.03.2007 gün ve 2004/14 Esas, 2007/81 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ve Yargıtay ... Ceza Dairesinin 11.03.2013 gün ve 2010/7663 Esas, 2013/4337 Karar sayılı görevsizlik Kararı ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ... hakkında verilen beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde sanığın hukuki yararı bulunmadığından, sanık müdafiin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddeleri uyarınca reddiyle, incelemenin sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkûmiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında mağdurlar ..., ..., ... ve ...’ye yönelik olarak işlediği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 08.04.2008 gün ve 2008/1-157 Esas, 2008/74 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere; tekerrür uygulamasına esas alınacak hükümlülüklerin ve sonraki suç tarihinin 01.06.2005 tarihinden önce olması halinde, 5237 sayılı TCK.nın lehe kabulü ile yapılan uygulamalarda aynı Kanunun 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeyerek sanık hakkında tesis edilen hükmün mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümler fıkrasındaki "sanığın ... Ağır Ceza Mahkemesinin 1998/39 Esas, 1999/192 Karar sayılı ilamıyla neticeten müebbet ağır hapis cezası ile cezalandırıldığı ve cezanın infaz edilmediği anlaşılmakla sanık hakkında TCK.nın 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm hükümden çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...’a yönelik olarak işlediği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,