Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/4434 K.2014/14220

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenip gereği düşünüldü:

Kayden 11.03.1997 doğumlu olan mağdure ve vekilinin sanıktan şikâyetçi olduğuna ilişkin bir beyanda bulunmayıp katılan sıfatını almadıklarından, hükmü temyize hakkı bulunmaması nedeniyle mağdur vekilinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca vâki temyiz talebinin REDDİNE,

Sanık hakkında zamanaşımı süresi içerisinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davasının açılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre, suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurenin muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatristi bulundurulması gerektiği gözetilmeden, usulüne uygun teşekkül etmeyen Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesinin 30.05.2013 tarihli raporuna itibar edilerek karar verilmesi,