Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/4877 K.2014/14925

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık Mustafa’nın 05.05.2011 tarihinde tebellüğ ettiği hükmü kanuni bir haftalık süreyi geçirdikten sonra 13.05.2011 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmış ise de.

Anayasanın 40/2 ve 5271 sayılı CMK.nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, incelemeye konu hükümde ise temyiz süresinin tebliğden itibaren başlayacağı açıkça yazılması gerektiği halde bu hususun yazılmaması suretiyle sanığın kanun yolu süresinde yanılgıya düşürüldüğü, bu eksikliğin 5271 sayılı CMK.nın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni olduğu anlaşıldığından, sanığın 13.05.2011 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre sanık Turgay’ın idaresindeki araçla mağdurenin yanına yaklaşan sanıkların, mağdureye muz atarak “Sana daha ne muzlar yedireceğiz” dedikleri, yürümeye devam eden mağdureyi araçla takip ettikleri sırada ise sanık Mustafa’nın mağdureye “Seni sinkaf edeceğim” dediği anlaşıldığından, sanıkların mağdureye yönelik araya herhangi bir kesinti girmeden, peşpeşe gerçekleşip temadi eden eylemlerinin tek suç olarak kabulü gerektiği halde, TCK.nın 43. maddesinin uygulanması suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayini,

Sanık Turgay hakkında 5237 sayılı TCK.nın 105/1 ve 43. maddelerince tayin edilen 3 ay 22 gün hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 62. maddesince 1/6 oranında indirim yapılırken 3 ay 3 gün yerine, 3 ay 5 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Sanık Turgay hakkında hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesine göre 53/1-c madde ve bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğun koşullu salıvermeye kadar uygulanacağı, alt soyu haricindekiler yönünden ise bu hak yoksunluğunun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,