Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/4944 K.2015/4622

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, olay tarihinde okuldan kaçan ve önceden tanıdığı sanıkla karşılaşan onyedi yaşındaki mağdurenin sanığın aracına binip bir süre gezdikleri ve daha sonra aracı bir yere park edip perdelerini de kapatmak suretiyle araç içerisinde konuşmaya başladıkları, kolluk kuvvetine sarkıntılık ihbarında bulunulması üzerine olay yerine gelen görevlilerin mağdure ile sanığı öpüşür şekilde görüp aracın camına vurdukları ve sanığın kapıyı açmasından sonra mağdureyi aracın arka koltuklarının arasına saklanır vaziyette gördükleri tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından,

her ne kadar mağdure sanığın kendisini öpmesinin rızası dışında gerçekleştiğini söylemiş ise de, olayın intikal şekli, olay tutanağı ve mağdurenin araçtan inerken herhangi bir yardım talebinde ve sanıktan şikâyetçi olduğuna dair anlatımda bulunmadığına ilişkin tutanak mümzii tanıkların beyanları nazara alındığında, mağdurenin oluşa uygun düşmeyen zor iddiasının kendisini çevreye mazur gösterme düşüncesinin sonucu olduğu ve eylemin zorla gerçekleştiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi