Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/5016 K.2015/5197

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03.10.2006 gün ve 193-203 ve 20.11.2007 gün 250-239 sayılı ilamları gözönüne alındığında 5237 sayılı TCK.nın 102/1. maddesinde cinsel saldırı suçunun temel şeklinin, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (c) bendinde ise “Üçüncü derece dahil kan veya kayın hısımlığı ilişkisi içinde bulunan kişiye karşı” işlenmesinin suçun nitelikli hali olarak düzenlendiği,

suçun sadece basit halinin şikâyete bağlı olduğu hallerde, bu suçun nitelikli halleri ile neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerinin şikâyete bağlı olmayacağı gözönüne alındığında mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre, abisinin resmî nikahlı eşi mağdureye karşı vücudunun değişik yerlerine dokunmak suretiyle basit cinsel saldırı suçunu işleyen sanık ...'in eyleminin bu sebeple şikâyete bağlı olmadığı gözetilerek yargılamaya devamla mahkûmiyetine hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile şikâyetten vazgeçme nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi,