Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/6412 K.2013/12218

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ... ile ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair Dinar Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 21.02.2013 gün ve 2012/382 Esas, 2013/67 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü: Suç tarihinden önce İzmir İli Menemen İlçesi ...

Köyünde ailesiyle beraber yaşayan ve kayden 28.08.1998 doğumlu olup suç tarihinde 15 yaşı içerisinde bulunan mağdurenin bir televizyon kanalına arkadaşlık kurmak için ismiyle cep telefonu numarasını vermesinin ardından çağrı atmasının üzerine kendisini arayan sanık ... ile telefonla görüşmeye başladığı ve telefonda ...'e 19 yaşında olduğunu beyan eden mağdurenin kendisinden Afyonkarahisar İli Dinar İlçesine ziyarete gelmesini isteyen ...'in ısrarı üzerine 25.09.2012 günü annesinin birikmiş parasını alıp gizlice evden ayrılarak saat 18.00 otobüsüyle İzmir'den Dinar ilçesine gitmek üzere yola çıktığı,

bu arada mağdureyle görüşüp geleceği saati öğrenen sanık ...'in aynı evde birlikte yaşadığı arkadaşı olan diğer sanık ...'e durumu anlatıp birlikte mağdureyi karşılamaya gitmelerini istemesinin ardından, aynı gece saat 23.00 sularında Dinar ilçesine gelen mağdureyi terminalde karşılayan sanıkların bir taksiye binip ayrılmalarından sonra mağdurenin kaybolduğunu fark edip yaptıkları araştırmada, sanık ...'in yanına gittiğini öğrenen babasının şikâyetine istinaden başlatılan soruşturma kapsamında,

bilgi verilen Dinar İlçe Emniyet Müdürlüğünde görevli polis memurlarınca anılan taksinin yolda durdurulup ...'in kaçması nedeniyle mağdure ile ...'in mahal polis merkezi amirliğine götürüldüğü tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından,

emniyet müdürlüğünde verdiği ifadesinde telefonla arayıp tanıştığı sanık ...'e 19 yaşında olduğunu ve terminalde kendisini karşılayan sanıklardan ...'le hiç görüşmediğini, ...'in kendisine yönelik herhangi bir hareketinin olmaması sebebiyle şikâyetçi olmadığını beyan eden mağdurenin sanık ...'in telefonla yaptığı tehditlerden dolayı otobüsle Dinar ilçesine gitmeye mecbur kaldığına ilişkin beyanlarının olayın gelişimiyle uyuşmayıp resmî şikâyet sonrası ailesine karşı içinde bulunduğu durumu mazur gösterme girişiminden kaynaklandığı ve bu haliyle sanıkların üzerlerine atılı suçu işledikleri hususunda cezalandırılmalarına yeter kesin ve

inandırıcı kanıt bulunmadığı göz önüne alınarak, ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetlerine hükmedilmesi,Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre tutuklu sanıklar ... ile ...'ın TAHLİYELERİNE, adları geçen sanıkların başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadıkları takdirde derhal salıverilmeleri hususunun mahalline en seri vasıtayla bildirilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına müzekkere yazılmasına,