Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/7941 K.2015/7478

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Cinsel taciz suçundan kurulan hükümle ilgili olarak temyiz isteminin reddine ilişkin verilen Ek kararın incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz talebinin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA,

Konut dokunulmazlığının ihlali ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerle ilgili temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın temyiz incelemesine gelince;

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL’ye kadar (dahil) adli para cezaları kesin nitelikte olup, tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin hapis cezasından çevrilme para cezaları olmaları nedeniyle temyizi kabil karar bulunduğundan, mahkemenin 28.03.2013 günlü ek kararının tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları yönünden kaldırılarak yapılan incelemede;

Karar katılanın yüzüne karşı tefhim edilmiş ise de.

Anayasanın 40/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarında, başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin tereddüde yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği, incelemeye konu kararda ise tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümler kesin olmadığı halde yazılı şekilde kesin olduğundan bahisle kanun yolu, başvuru mercii, şekli ile süresinin gösterilmediği anlaşıldığından,