Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/8689 K.2015/8463

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın sanığa karşı Aile Mahkemesinde 04.02.2009 tarihinde açtığı 2009/67 Esas, 2009/400 Karar sayılı boşanma davasının red ile sonuçlandığı ve söz konusu kararın 15.09.2009 tarihinde kesinleştiği, söz konusu mahkeme kararında katılan ile sanığın müşterek çocukları olan mağdurenin velâyeti hakkında bir karar verilmediği,.

Aile Mahkemesinin 2009/67 Esas sayılı dosyasının içeriğinde, dosyanın kesinleşme sürecine kadar velâyetin katılana verildiğine dair tedbir niteliğinde bir kararın bulunmasına rağmen mahkemenin verdiği boşanma davasının reddi kararının suç tarihinden önce kesinleştiği, bu itibarla tarafların her ikisinin de müşterek çocuk üzerindeki velâyet haklarının devam ettiği,

kamu davasına ilişkin eyleme yönelik şikayetin ise boşanma davasına ilişkin kararın kesinleşmesinden sonra ve mağdure çocuğun velâyetinin katılan ile sanık tarafindan ortaklaşa kullanıldığı bir dönemde yapılıp iddianamenin de bu şikâyet üzerine düzenlendiği gözetildiğinde atılı suçun kanuni unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,