Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/11006 K.2017/5210

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan mağdur vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan mağdur ile müşteki Kasım'ın kovuşturma evresinde verdikleri ifadelerinde sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığı gibi mahkemece verilen katılma kararı da bu hakkı vermeyeceğinden, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık müdafilerinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Mağdur hakkında Uludağ Üniversitesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 16.12.2011 tarihli raporun içeriği itibariyle yetersiz olduğunun anlaşılması karşısında, Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan mağdurda akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, var ise mevcut akıl hastalığı veya zayıflığının hekim olmayanlar ile çevresinde yaşayanlar ve kendisini tanıyanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğine sahip olup olmadığı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği hususlarında rapor aldırıldıktan sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,