KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2014/11128 E., 2015/5901 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde; Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Mağdurun 21.10.2009 tarihinde kollukça alınan ifadesinde sanığın önce elleri ile bacaklarını okşadığını, ne yapıyorsun demesi üzerine yanaklarına tokat attığını, daha sonra yere yatırıp pantolonunu çıkartarak cinsel organını poposuna soktuğunu beyan etmesine karşın, aynı tarihte Manisa Devlet Hastanesi Adli Tıp Polikliniği tarafından düzenlenen raporda mağdura akut veya kronik livatanın maddi delillerine rastlanılmadığı, eylemin kayganlaştırıcı kullanarak gerçekleştirilmesi halinde bulguların net olarak ortaya çıkmayacağının belirtildiği,
eylem sırasında kayganlaştırıcı madde kullanıldığı ileri sürülmediği gibi bu hususta delil de bulunmaması ve sanığın mağdurun poposunu okşadığı, bunun dışında cinsel organını vücuduna sokmadığı yönündeki savunması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 103/1-a,4,6 maddelerinde düzenlenen beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2014/11128, K. 2015/5901, 28 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama