Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/11129 K.2016/793

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in temyiz isteminin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 30.10.2007 gün ve 2007/4-200 Esas, 2007/219 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, başka bir suçtan hükümlü bulundukları ceza miktarına göre kendilerine vasi atanan ve cezaevinde bulunan kişilerin kendilerine yapılan ceza yargılamalarına ilişkin tebligatların geçerli olduğu gözetildiğinde, yokluğunda verilen ve kendisine 31.12.2012 tarihinde tebliğ edilen hükmü sanığın 1412 sayılı CMUK'nın 310/1. maddesinde belirtilen bir haftalık kanuni süresinden sonra 10.01.2013 günü temyiz ettiği anlaşıldığından, vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık İbrahim'in temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.