Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/1379 K.2014/13367

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; Ancak;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 26.08.2011 günlü "Cinsel istismar mağdur çok küçük yaşta (4,5 yaş) olması nedeniyle olayı tam hatırlamadığı, halen bu nedenlerle yeterli bilgi alınamadığı, ancak bütün cinsel eylemlerin ruhsal gelişimi bozduğu" şeklinde tanı içermeyen ve içerik olarak yetersiz raporuna dayanılarak mağdurenin ruh sağlığının bozulduğundan bahisle 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesi ile uygulama yapılmış ise de,

08.06.2005 tarihinde gerçekleşen olayın üzerinden uzun zaman geçtikten sonra 26.08.2011 tarihinde alınan rapordaki bulguların mağdurenin maruz kalmış olabileceği başka eylemler sonucu meydana gelmiş olabilmesi mümkün olduğu gibi, suçun mağdure üzerindeki bedensel ve ruhsal etkilerinin kaybolma ve şimdi elde edilecek bulgularla olay arasında illiyet kurmadaki meşkukiyet nedeniyle bu aşamadan sonra alınacak raporunda suça sürüklenen çocuk aleyhine değerlendirilemeyeceği gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,