Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/1623 K.2014/5305

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Ancak;

Mağdure hakkında düzenlenen İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 08.05.2012 tarihli raporunda mağdurenin 04.04.2012-09.04.2012 tarihleri arasında uyum bozukluğu ve sınırda mental işlevsellik tanılarıyla kapalı kadın kliniğinde yatarak tedavi gören mağdurenin uğradığı cinsel saldırının ruh sağlığını kısmen bozduğuna karar verildiğinin ancak klinik içinde ajite ve eksite davranışlarının olması nedeniyle sağlık kurulu işlemleri tamamlanamadan acilen Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesine sevk edildiğinin bildirildiği,

akabinde düzenlenen 13.12.2012 tarihli Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin sağlık kurulu raporunda, mağdurenin beden bakımından kendisini savunabileceğinin ancak ruhsal bakımdan kendisini savunamayacak durumda olduğunun, rahatsızlığının başkaları tarafından anlaşılamayabileceğinin, anılan olay nedeniyle ruh sağlığının daha da bozulmadığının ifade edildiği, nihayetinde Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Erişkin Adli Kurulu tarafından düzenlenen 05.07.2013 tarihli raporda ise;

mağdurede zaten olay öncesinde psikotik bozukluk ve zeka geriliği adlı kalıcı psikiyatrik bozukluklarının bulunduğunun, cinsel saldırı sonucunda ruh sağlığındaki bozulmanın ilerleme gösterdiğinin, mağdurede hafif düzeyde zeka geriliği bulunduğunun ve bu durum sebebiyle ruhsal bakımdan kendini savunamayacak kişilerden olduğunun, bu durumun hekim olmayanlarca ilk bakışta anlaşılamayabileceğinin ancak mağdureyle konuşulduğunda bu durumun hekim olmayanlarca da kolayca anlaşılabileceğinin, mağdurenin ifadelerine tek başına kısmen itibar edileceğinin bildirildiği,

özellikle mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cinsel saldırı sonucunda ilerleme gösterdiğini belirten Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Erişkin Adli Kurulu raporunda sadece mağdurede olay öncesinde bulunan psikotik bozukluk ve zeka geriliğinden bahsedildiği, ruh sağlığındaki bozulmaya ilişkin olarak herhangi bir tanı yapılmadığı,

ayrıca anılan raporlar arasında da mağduredeki zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı hususunda farklılıklar bulunduğunun anlaşılması karşısında, olay öncesinde zeka geriliği bulunan mağdurenin beden veya ruh bakımından kendisini savunup savunamayacağı, mağduredeki zeka geriliğinin hekim olmayan kişiler tarafından anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği,

ayrıca olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususlarında İstanbul Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna sevkinin sağlanarak ayrıntılı rapor alınmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma ile sanık hakkında TCK.nın 102/5. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,