KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2014/2192 E., 2014/3841 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Mart 2014
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Sanık ... basit cinsel saldırı ve kasten yaralama, sanıklar Rıza ve Ercan basit cinsel saldırı
- Hüküm
- Mahkûmiyet
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, mağdurdaki kemik kırığı nedeniyle sanığın cezası arttırılırken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi mahallinde ikmali mümkün yazım noksanlığı olarak kabul edilmiştir.
Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Sanık ... ile sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelemesine gelince;
Mağdurenin çocukları olan... ve ...'ın duruşma beyanlarında annelerine saldıran kişiler arasında sanık ...'dan bahsetmemeleri mağdurenin de 18.01.2007 tarihli duruşmada sanık ...'ın olay yerinde bulunmasına rağmen kendisine karşı bir eylemi olmadığını beyan etmesi ve sanığında tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi karşısında tüm dosya kapsamı itibari ile sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin şüpheden uzak mahkûmiyetini gerektirir yeterli delil
bulunmadığı gözetilmeden sanık ...'ın beraati yerine, yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmolunması,
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 05.03.2013 gün ve 2013/8-131 Esas, 2013/75 sayılı Kararında açıklandığı üzere, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınıp dosyaya eklenen nüfus kaydına göre sanık ...'nın hükümden sonra 20.10.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, mahallinde gerekli araştırma yapıldıktan sonra sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nın 64. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesi lüzumu,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2014/2192, K. 2014/3841, 24 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama