Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/4386 K.2015/7857

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, dosyada bir örneği mevcut bulunan ve aynı mağdureye karşı 2006 yılı Nisan ayında işlediği iddia olunan cinsel taciz eylemi nedeniyle Antalya 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 2009/1351 Esas, 2009/1178 Karar sayılı dosyasında yargılandığı anlaşıldığından, bu dava dosyasının getirtilip eylemlerin aynı olup olmadığının tespit edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Cinsel taciz suçu şikâyete tâbi olup zarar göreni gerçek kişi olduğundan 5237 sayılı TCK'nın 73/8. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı, uzlaşmanın da bir kovuşturma şartı olduğu nazara alınarak 5560 sayılı Kanunun 24. maddesi ile değişik CMK'nın 253. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmiş ise de, suç tarihindeki lehe kanun ve müktesep hak hükümleri gözetilerek CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanığın farklı zamanlarda mesaj çekmek suretiyle mağdureye karşı zincirleme biçimde cinsel taciz suçunu işlediği sabit olduğu halde, cezasında TCK'nın 43/1. maddesi gereğince artırım yapılmaması neticesinde eksik ceza tayini,