Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/443 K.2015/11439

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık M... ile mağdure Ö...’in, sanık H... ile mağdure M...’nin ve sanık M... ile tanık H...’nın duygusal arkadaş oldukları, suç tarihinde birlikte pikniğe gittikleri, mağdureler ile tanık H...’nın sanıklara gitmek istediklerini söylemeleri üzerine sanıkların kalmaları için ısrar ettikleri, bunun üzerine mağdurelerin 15:30-16:00 saatlerine kadar sanıklarla kaldıkları, mağdure Ö...’in ailesinin kayıp müracaatında bulunması üzerine önce M...’nın daha sonra M...’ın polis tarafından telefonla arandığı, bunun üzerine mağdure ile sanıkların korkarak piknikten geri döndükleri tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından,

somut olayda M...’ın kendi kız arkadaşı tanık H... ile pikniğe gidip vakit geçirmekten başka bir eyleminin bulunmadığı, sanıklar ile mağdureler arasındaki arkadaşlığın niteliği de dikkate alındığında M...’ın ancak kendi kız arkadaşı H...’yı gitmemesi için ikna edebileceği, bunun dışında diğer sanıklar M... ile H...’ın mağdurelere yönelik kişiyi hürriyetten yoksun kılma eylemlerinin icra hareketlerine iştirak etmediği sabit olduğundan atılı suçtan beraatine karar verilmesi yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Uygulamaya göre de:

Her iki suç yönünden; tüm dosya kapsamına göre suç tarihinde onbeş yaşından küçük olan mağdureler Ö... ve M...’nin aralarında arkadaşlık ilişkisi bulunan sanıklar M... ve H...’la pikniğe gitmelerinin ardından sanıkların mağdurelere sarılıp öpmeleri şeklinde gerçekleşen olayda hakkaniyet ve oranlılık ilkesi ile 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesindeki hususlar gözetilip, eylemlerin emsallerine göre farklılık da göstermemesi dikkate alındığında, sanıkların cezalarının alt sınırdan uzaklaşılarak tespiti için bir neden bulunmadığı halde dosyaya kapsamına uygun olmayan ve dosyaya yansımayan gerekçelerle teşdiden hüküm kurulması sonucunda cezaların fazla belirlenmesi,

Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,