KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2014/4850 E., 2014/11384 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Ekim 2014
- Tebliğname No
- 14 - 2014/113731
- Mahkemesi
- İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 29.01.2014
- Numarası
- 2012/453 Esas, 2014/25 Karar
- Suç
- Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (3 kez
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Mağdurların soruşturma aşamasında sanığın kendilerini tehdit ettiğine veya zorladığına dair beyanları olmamasına rağmen, dosya içeriğine uymayan şekilde kovuşturma aşamasında değiştirmiş oldukları beyanlara itibar edilerek yetersiz ve yanlış gerekçe ile sanık hakkında TCK.nın 103/4 maddesinin uygulanması neticesinde fazla ceza tayini,
Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Sanığa 5271 sayılı Kanunun 150/3. maddesi uyarınca baroca görevlendirilen zorunlu müdafii için sarf edilen ücretin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesine aykırı olarak sanıktan tahsiline karar verilmesi,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2014/4850, K. 2014/11384, 21 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama