Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/5232 K.2016/5163

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü: Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün incelenmesinde; Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Sanıklar Sami ile Neşe haklarında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Dosya kapsamına göre; sanık ... ile mağdurenin, birlikte yaşamaya başlamalarından önceki süreçte arkadaş oldukları, aşamalardaki beyanlarına göre, özellikle mağdurenin sanık ... ile evlenme hususunda ısrarcı olduğu, aksi ispatlanamayan savunmalara göre de sanık ...'nin, evlenemeyecek durumda olduklarını defalarca mağdureye söylediği, hatta yaklaşık altı ay süreyle nişanlı kalmalarını sağladığı,

buna rağmen mağdurenin evlenmek isteğinde ısrarcı olması üzerine sanıkların da bu durumu örf, adet, toplumsal konumları ile eğitim durumları nedeniyle kabullenmek zorunda kaldıkları nazara alındığında, Sami ile Neşe'nin suç işleme kastıyla hareket ettiklerine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Kovuşturma evresinde Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezi Şube Müdürlüğü tarafından sanığın kendisiyle görüşülerek düzenlendiği anlaşılan sosyal araştırma raporunda, sanığın daha önce şizofreni rahatsızlığı nedeniyle ilaç kullanmakta olduğunu, tedavi gördüğünü ve bu rahatsızlık nedeniyle malülen emekliliğe ayrıldığını ifade etmesi,

ayrıca sanığın temyiz dilekçesi ekinde ibraz ettiği ...Devlet Hastanesince düzenlenen 07.11.2006 tarihli raporda, sanıkta tedavi ile işlevselliği düzelmeyen kronik psikoz bulunduğunun belirtilmesi karşısında,

suç tarihinde 5237 sayılı TCK'nın 32. maddesi uyarınca akıl hastalığı veya zayıflığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olup olmadığı veya bu derecede olmamakla birlikte işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı hususlarında rapor alınmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,