Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/5330 K.2016/5285

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 267. maddesinde düzenlenen iftira suçu failin suçsuz olduğunu bildiği bir kimseye suç atmasıdır. Bu suçun oluşması için, şikayet veya ihbarın adliyeye yahut keyfiyeti adliyeye tevdiye mecbur bir makama veya kanuni takip yapacak veya yaptırabilecek bir merciye yapılması gerekir.

İhbar veya şikayet, failin suçsuz olduğunu bildiği, başka deyişle suçsuzluğunda kuşku bulunmayan kimse aleyhinde yapılmış olmalıdır. bu bakımdan, gerçekte işlenmiş bir suç mevcut bulunur, ancak üzerinde kuşku ve iddianın yoğunlaşmış olması nedeniyle ihbar ve şikayet edilen kişinin suçluluğu kanıtlanamazsa, suçlanan beraat etmiş olsa dahi iftira suçunun unsurları oluşmayacaktır.

Öte yandan failin sonradan isnadından rücu etmesi, iftira suçunun oluştuğunun kabulü bakımından tek başına yeterli bir kıstas değildir. Zira isnada maruz kalanın veya yakınlarının kişiyi mahkûmiyetten kurtarmayı hedefleyen baskı ve istekleri sonucu veya temin ya da vaat ettikleri çıkar karşılığında yahut çok başka nedenlerle de fail isnadından dönmüş olabilir.

Bu ilkeler ışığında somut olay incelendiğinde;

Sanığın, olay günü mağdurların, kendisine para vermesini söylediklerini, parasının olmadığını belirttiğinde de üzerini aramaya başladıkları ve montunun iç cebinde bulunan 30 TL para ile ...marka sigarasını aldıklarından bahisle şikayetçi olduğu, 14.01.2011 tarihli yakalama-kaba üst arama ve geçici olarak muhafaza altına alma tutanağında ... isimli şahsın kaba üst kontrolünde ...marka sigaranın bulunduğu olayda, sanığın ilk ifadesinden rücu etmesi sonrası yapılan yargılama neticesinde delil elde edilemediği gerekçesiyle mağdurlar haklarında beraat kararı verildiği anlaşıldığından,

sanığın beyanından rücu etmesinden dolayı mağdurlar haklarında beraat kararı verilmesinin sadece vicdani kanı oluşturabileceği, bunun dışında bu hususun iftira suçunun mevcudiyetine sebebiyet vermeyeceği de düşünülmeden, kanuni unsurları itibariyle oluşmayan iftira ve buna bağlı olarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,