Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/5979 K.2014/12178

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İddia ve mahkemece olaya uygun kabule göre sanığın eylemlerinin çocuğun basit cinsel istismarı suçlarını oluşturduğu gözetilmeden TCK.nın 103/1. maddesi yerine organ sokmanın ne şekilde oluştuğuna dair hiç bir açıklamada bulunulmaksızın aynı Kanunun 103/2. maddesinden hüküm kurulması,

Hükümlerden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

Mağdure Merveye yönelik kurulan hükümde TCK.nın 49/1. maddesinde belirtilen 20 yıl hapis cezasının süreli hapis cezasına ilişkin olduğu, aynı Kanunun 61/7. maddesine göre süreli hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı bu madde hükümlerine göre sonuç cezanın 30 yıldan fazla olamayacağı düzenlenmekte olup, TCK.nın 49/1. maddesine yanlış anlam verilerek cezanın 20 yıldan fazla olamayacağından bahisle sanığa eksik ceza tayini,

TCK.nın 103/4. maddesi uyarınca belirlenen 22 yıl 6 ay hapis cezasının aynı Kanunun 43. maddesine göre 1/4 oranında arttırıldığında 27 yıl 13 ay 15 gün yerine, 27 yıl 7 ay 15 gün olarak, bu ceza üzerinden 62. maddeye göre 1/6 indirim yapıldığında ise cezanın 22 yıl 17 ay 7 gün yerine, 22 yıl 11 ay 8 gün olarak belirlenmesi,