Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/7379 K.2014/11948

Kötü muamele suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 232/1,43 ve 50/1-a maddeleri gereğince 1.500 Türk lirası adli para cezasıyla cezalandırılmasına dair kapatılan Ulus Sulh Ceza (Ulus Asliye Ceza Mahkemesi) Mahkemesinin 12.05.2009 tarihli ve 2008/138 Esas, 2009/98 sayılı Kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde.

Sanığın diğer suçu olan kasten yaralama suçundan, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 09.10.2012 tarihli ve 2011/6401 Esas, 2012/33483 sayılı ilamıyla bozma kararı verilmesini müteakip, Mahkemesince 2012/276 Esas numarasına kayıtlı olarak yargılama devam ettiğinden onaylı örneği üzerinden yapılan incelemede.

Dosya kapsamına göre; sanık ...'in kötü muamele suçu ile birlikte işlediği kasten yaralama suçuna ilişkin aldığı ceza verilmesine yer olmadığına dair karara karşı temyiz başvurusu üzerine, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 09.10.2012 tarihli ve 2011/6401 Esas, 2012/33483 sayılı ilamında da belirtildiği üzere, sanığın eyleminin bir bütün olarak 5237 sayılı Kanun'un 86/2-3. maddelerinde düzenlenen yaralama suçu çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiğinin anlaşılması karşısında;

sanık ...'in annesi olan müştekiye karşı yaralama şeklindeki eyleminin kasten yaralama suçuna vücut vereceği, ayrıca kötü muamele suçunu oluşturmayacağının gözetilmemesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 30.05.2014 gün ve 94660652-105-74-4574-2014-9785/33863 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenerek gereği düşünüldü: Kanun yararına bozma talebine konu uyuşmazlık Yargıtay 3. Ceza Dairesince işin esasına