Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/8666 K.2017/3475

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temiyz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesindeki "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğu, hususları nazara alındığında iddianamede sanık hakkında mağdureye yönelik cinsel taciz teşkil eden tek eylemin anlatılmasından dolayı tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre sanığın, cep telefonundan çocuk olan mağdurenin kullandığı cep telefonuna müstehcen içerikli görüntü göndermesi şeklinde gerçekleşen eyleminin hem 5237 sayılı TCK'nın 226/1-a maddesinde düzenlenen müstehcenlik hem de aynı Kanunun 105. maddesinde düzenlenen cinsel taciz suçlarını oluşturduğu ve TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince sanığın daha ağır olan müstehcenlik suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde cinsel taciz suçundan hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Geçmişi ve yargılama sürecindeki davranışları olumlu değerlendirilerek TCK'nın 62/1. maddesi uygulanıp cezası ertelenen sanık hakkında, 5271 sayılı CMK'nın 231/6. maddesinde aranan koşullar yöntemine göre irdelenip gerekçelendirilmeden, koşulları oluşmadığından bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,