Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/8750 K.2014/12712

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suça sürüklenen çocuk ...’in 5237 sayılı TCK.nın 109/2-3f-5, 31/2 ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 19.12.2006 tarihli 5560 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 23. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına dair Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin 20.06.2013 gün ve 2013/10 Esas, 2013/138 sayılı Kararının,

denetim süresinin 3 yıl olması gerektiğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi gereğince kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Dairemizin 09.06.2014 gün ve 2014/4495 Esas, 2014/7651 Karar sayılı ilamı ile verilen denetim süresinin 3 yıl olması gerektiği yönündeki bozma kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 18.09.2014 gün ve 2014/106024 sayılı itirazname ile 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesinin 2 ve 3. fıkraları gereğince itiraz edilmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelendi;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görüldüğünden İTİRAZIN KABULÜNE, Dairemizin 09.06.2014 gün ve 2014/4495 Esas, 2014/7651 Karar sayılı ilamı ile verilen bozma yönündeki kararın 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesine eklenen 2 ve 3. fıkraları uyarınca KALDIRILMASINA, karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 40. maddesi ile değiştirilen 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23. maddesi gereğince haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen çocuklar açısından denetim süresinin 3 yıl olması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun 5 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi gereğince bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 14.03.2014 gün ve 94660652-105-05-1315-2014-5355/19230 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 5560 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 23. maddesi uyarınca açıklanmasının geri bırakıldığı ve maddenin ilk haline göre de denetim süresinin 5 yıl olduğu, 5395 sayılı Kanunun 19.12.2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun ile değiştirilen 23. maddesinde denetim süresi 3 yıl olarak belirtilmiş ise de hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesindeki koşullara atıf yapıldığı ve suça sürüklenen çocuğun aldığı ceza miktarının 2 yıldan fazla olması nedeniyle bu maddenin uygulanma imkanının bulunmadığı,

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 gün ve 2008/241 Esas, 2009/57 sayılı kararında da belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden lehe kanunun belirlenmesi sırasında hükümlerin bütünüyle uygulanmasının gerektiği, maddenin diğer koşulları nazara alınmadan sadece denetim süresi dikkate alınarak 3 yıl olarak uygulama yapılmasının ise karma uygulama niteliğinde olacağı anlaşılmakla, Amasya Ağır Ceza Mahkemesinin 20.06.2013 gün ve 2013/10 Esas, 2013/138 sayılı Kararında bir isabetsizlik bulunmadığından kanun yararına bozma talebin REDDİNE,