Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/898 K.2015/11323

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kayden 01.09.1995 doğumlu olup suç tarihinde onbeş yaşından küçük olan ve kovuşturma evresinde kendisine ulaşılamaması nedeniyle beyanları tespit edilemeyen mağdurenin annesi F... ile babası S...'ın müşteki sıfatıyla verdikleri ifadelerinde sanıktan şikâyetçi olduklarını, ancak davaya katılmak istemediklerini beyan etmeleri karşısında mağdureye yaşı nedeniyle tayin edilen zorunlu vekilin kamu davasına katılmaya ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Mağdurenin soruşturma evresindeki beyanı, anne ve babası olan müştekilerin anlatımları, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın, nüfus kayıt örneğine göre onbeş yaşı içerisinde olan mağdureyi önce Uşak'tan alarak Akhisar'a götürmesi ve burada bir hafta kaldıktan sonra da Simav'a götürmesi eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 109/1, 3-f. maddesinde yer alan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek 5237 sayılı TCK'nın 234/3. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,